វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧទ្យាន
ន. [អ៊ុត-ទ្យាន]
សួនដែលមានឈើខ្ពស់ៗ មានផ្កាផ្លែនិងលម្អគួរឱ្យចង់ដើរមើលកម្សាន្តចិត្ត, សួនមានឈើជាម្លប់សម្រាប់ដើរលេងកែអផ្សុក (ខ្មែរច្រើនប្រើក្លាយជា ឱទ្យាន)។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៤ ន័យនិយមន័យ
១
សួនដែលមានឈើខ្ពស់ៗ មានផ្កាផ្លែនិងលម្អគួរឱ្យចង់ដើរមើលកម្សាន្តចិត្ត, សួនមានឈើជាម្លប់សម្រាប់ដើរលេងកែអផ្សុក (ខ្មែរច្រើនប្រើក្លាយជា ឱទ្យាន)។
ឧទាហរណ៍
“”
២
(ម.ព. ឧទ្យានព្រឹក្ស)។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
អ្នករក្សាឬអ្នកថែឧទ្យាន។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
ឈើក្នុងឧទ្យាន។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. ឧយ្យាន)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់