វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបការ
ន. [អ៊ុ-ប៉ៈ-កា]
ការទំនុកបម្រុង, ការផ្គត់ផ្គង់, ការផ្ចុងផ្ដើម; ការអនុលោមតាម; ប្រយោជន៍, គុណប្រយោជន៍ :
ការទំនុកបម្រុង, ការផ្គត់ផ្គង់, ការផ្ចុងផ្ដើម; ការអនុលោមតាម; ប្រយោជន៍, គុណប្រយោជន៍ :
ការទំនុកបម្រុង, ការផ្គត់ផ្គង់, ការផ្ចុងផ្ដើម; ការអនុលោមតាម; ប្រយោជន៍, គុណប្រយោជន៍ :
“មាតាបិតាមានឧបការៈច្រើនចំពោះបុត្រធីតាៗ ត្រូវធ្វើបដិការៈចំពោះមាតាបិតាវិញ។”
កិច្ចទំនុកបម្រុង។
“”
(ម.ព. ឧបការកិច្ច)។
“”
គុណដែលមានព្រោះបានទំនុកបម្រុង (ហៅ គុណូបការៈ ក៏បាន)។
“”
(ម.ព. ឧបការធម្ម)។
“”
ធម៌ជាឧបការៈ, ធម៌មានគុណប្រយោជន៍។
“”
(ម.ព. ឧបការី)។
“”