វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបចារ
ន. [អ៊ុ-ប៉ៈ-ចា]
ការចូលជិត; ទីជិត; ព្រំ; ខេត្ត :
ការចូលជិត; ទីជិត; ព្រំ; ខេត្ត :
ការចូលជិត; ទីជិត; ព្រំ; ខេត្ត :
“ឧបចារស្រុក ព្រំស្រុក (គាមូបចារ)។”
ឫកពាឬសណ្ដាប់ធ្នាប់គួរសម, ត្រឹមត្រូវ។
“”
(ម.ព. ឧបចារកិរិយា)។
“”
ពាក្យគួរសម, សម្ដីមានច្បាប់។
“”
ព្រំវត្ត (អារាមូបចារ) :
“ឧបចារវត្តត្រឹមរបងព័ទ្ធជុំវិញ។”
សមាធិដែលជិតដល់អប្បនា។
“”