វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបដ្ឋាក–
[—អ៊ុ-បុ័ត-ឋាក]
(ម.ព. ឧបដ្ឋាក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ :
(ម.ព. ឧបដ្ឋាក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ :
(ម.ព. ឧបដ្ឋាក) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងចុងសព្ទដទៃ :
“គិលានុបដ្ឋាក, គិលានុបដ្ឋាយិកា, ចុល្លុបដ្ឋាក, ចូឡុបដ្ឋាក, ពុទ្ធុបដ្ឋាក ជាដើម។”
អ្នកបម្រើជំងឺ, អ្នកថែទាំទ្រាំមនុស្សឈឺ។
“”
អ្នកបម្រើបម្រាស់, កូនក្មួយអ្នកបង្ហាញមុខឬអ្នកដើរតាមឱ្យប្រើប្រាស់តាមការ។
“”
(ម.ព. ចុល្លុបដ្ឋាក)។
“”
ឧបាសកឬទាយកជាអ្នកផ្គត់ផ្គង់បព្វជិត។
“”
អ្នកបម្រើព្រះពុទ្ធ :
“ព្រះមហាអានន្ទជាពុទ្ធុបដ្ឋាក។”
បុត្រអ្នកបម្រើឬអ្នកផ្គត់ផ្គង់មាតា។
“”
(ម.ព. មាតុបដ្ឋាក)។
“”
អ្នកគាល់បម្រើព្រះរាជា។
“”
(ម.ព. រាជុបដ្ឋាក)។
“”
(ម.ព. រាជុបដ្ឋាក)។
“”
(បើស្ត្រីជា គិលានុបដ្ឋាយិកា)។