វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបត្ថម្ភ
ន. [អ៊ុ-បុ័ត-ថ័ម]
ការទំនុកបម្រុង, គ្រឿងទំនុកបម្រុង; ការទល់ទ្រ, គ្រឿងទល់ទ្រ; ពំនាក់, ទីពំនាក់, គ្រឿងពឹងផ្អែក, បង្អែក :
ការទំនុកបម្រុង, គ្រឿងទំនុកបម្រុង; ការទល់ទ្រ, គ្រឿងទល់ទ្រ; ពំនាក់, ទីពំនាក់, គ្រឿងពឹងផ្អែក, បង្អែក :
ការទំនុកបម្រុង, គ្រឿងទំនុកបម្រុង; ការទល់ទ្រ, គ្រឿងទល់ទ្រ; ពំនាក់, ទីពំនាក់, គ្រឿងពឹងផ្អែក, បង្អែក :
“មានឧបត្ថម្ភ។”
ទំនុកបម្រុង; ទល់ទ្រ; គាំទ្រ; ពឹងផ្អែក :
“ឧបត្ថម្ភគ្នា; ជួយឧបត្ថម្ភឱ្យមានមុខការរបរ។”