វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបទេស
ការពន្យល់, ការណែនាំ, ការឱ្យន័យឱ្យទំនង; ការបញ្ចេះ, ការប្រៀនប្រដៅ :
ការពន្យល់, ការណែនាំ, ការឱ្យន័យឱ្យទំនង; ការបញ្ចេះ, ការប្រៀនប្រដៅ :
ការពន្យល់, ការណែនាំ, ការឱ្យន័យឱ្យទំនង; ការបញ្ចេះ, ការប្រៀនប្រដៅ :
“ឱ្យឧបទេស, ធ្វើតាមឧបទេសរបស់គ្រូ។”
ពាក្យប្រៀនប្រដៅរបស់គ្រូអាចារ្យតៗមក។
“”
ពាក្យប្រៀនប្រដៅបុរាណ :
“(ព.កា.) ឧបទេសបុរាណ ដែលចាស់ព្រេងបាន ពន្យល់ទុកមក គួរបច្ឆាជន គន់គិតរាវរក កុំបីកាន់យក សេចក្ដីព្រាវៗ។ ម្យ៉ាងថា ធ្វើការធ្វេសៗ គ្មានឧបទេស ពីគ្រូណាសោះ ច្រើនតែភ្លាំងភ្លាត់ វិបត្តិការនោះ បើពុំដូច្នោះ ក៏គង់មានឆ្គង។”