វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបទ្រព
ន. [អ៊ុ-ប៉ៈ-ទ្រប់]
ចង្រៃ; អពមង្គល; គ្រោះកាច, ភ័យ, អន្តរាយឬភយន្តរាយ ដែលកើតមានក្នុងបច្ចុប្បន្នទាន់ភ្នែក; ហេតុអាក្រក់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៧ ន័យនិយមន័យ
១
ចង្រៃ; អពមង្គល; គ្រោះកាច, ភ័យ, អន្តរាយឬភយន្តរាយ ដែលកើតមានក្នុងបច្ចុប្បន្នទាន់ភ្នែក; ហេតុអាក្រក់ :
ឧទាហរណ៍
“មានឧបទ្រព, ជម្រះឧបទ្រព, រម្ងាប់ឧបទ្រព។”
២
ដែលចង្រៃ; ដែលអពមង្គល។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ចង្រៃអាក្រក់, ចង្រៃរួមរឹត។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
(ម.ព. ផ្ទះឧបទ្រព)។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
ផ្ទះឬទីដែលមានចង្រៃ។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
មនុស្សគគ្រក់។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
(ម.ព. ចង្រៃឧបទ្រព)។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់