វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបធិ
កិលេស, កិលេសជាគ្រឿងទាក់ទិន; ដំណើរឆបោក, ប្រវ័ញ្ចន៍, ការបញ្ឆោត; កិរិយាកោងកាច។
កិលេស, កិលេសជាគ្រឿងទាក់ទិន; ដំណើរឆបោក, ប្រវ័ញ្ចន៍, ការបញ្ឆោត; កិរិយាកោងកាច។
កិលេស, កិលេសជាគ្រឿងទាក់ទិន; ដំណើរឆបោក, ប្រវ័ញ្ចន៍, ការបញ្ឆោត; កិរិយាកោងកាច។
“”
ដំណើរអស់ឧបធិ; ព្រះនិញ្វន។
“”
(ម.ព. ឧបធិក្ខ័យ)។
“”
ចំណងកិលេស។ អ្នកដែលជាប់ចំណងកិលេស, បុថុជ្ជន។
“”
(ព.ពុ.) ការស្ងាត់ចាកកិលេស។
“”
(ម.ព. ឧបធិក្ខ័យ)។
“”