វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបបាតិក
ដែលកើតឯង។
ដែលកើតឯង។
ដែលកើតឯង។
“”
សត្វដែលចាប់កំណើតឯងៗ :
“កំណើតឧបបាតិក។”
សត្វដែលឧប្បត្តិកកើតឯង ដោយអំណាចកម្លាំងកុសលឬអកុសលបណ្ដាលឱ្យកើត (ឥតមាតាបិតា, ឥតមេឥតបា) :
“ទេវតាពួកខ្លះនិងសត្វនរកជាដើមជាឧបបាតិកសត្ត។”
(ម.ព. ឧបបាតិកសត្ត)។
“”
(ហៅ ឧបបាតិកជាតិឬឧបបាតិកកំណើត ក៏បាន)។