វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបបីឡកកម្ម
ន. [អ៊ុ-ប៉ៈ-ប៉ី-ឡៈ-កៈ-កាំ]
អកុសលកម្មពីព្រេងនាយ ដែលជាប់តាមមកផ្ដល់បៀតបៀនឱ្យបាននូវសេចក្ដីទុក្ខលំបាកវិនាសទ្រព្យធនជាដើម :
អកុសលកម្មពីព្រេងនាយ ដែលជាប់តាមមកផ្ដល់បៀតបៀនឱ្យបាននូវសេចក្ដីទុក្ខលំបាកវិនាសទ្រព្យធនជាដើម :
អកុសលកម្មពីព្រេងនាយ ដែលជាប់តាមមកផ្ដល់បៀតបៀនឱ្យបាននូវសេចក្ដីទុក្ខលំបាកវិនាសទ្រព្យធនជាដើម :
“ត្រូវឧបបីឡកកម្មមកផ្ដល់ឱ្យវិនាសហិនហោច។ (ព.កា.) ថា រីឧបបីឡកកម្ម គយឃ្លាំបៀតបៀនផ្ដល់ក្ដីទុក្ខ តាមហេតុដែលធ្វើស៊ុកគ្រលុក ញ៉ាំងសុខឱ្យប្រាសចេញពីគេ។ ប្រភពមកពីវិហេសា ជាកម្មខ្លាំងក្លាក្នុងបុព្វេ តាមមកផ្ដល់ផលមិនតិចទេ ធ្វើគេយ៉ាងណាផ្ដល់យ៉ាងនោះ។”
(ព.ផ្ទ. ឧបត្ថម្ភកកម្ម)។