វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបមាន
ន. [អ៊ុ-ប៉ៈ-ម៉ា-ណៈ] ឬ [អ៊ុ-ប៉ៈ-ម៉ាន]
ឧបមា (ព.កា.)។
ឧបមា (ព.កា.)។
ឧបមា (ព.កា.)។
“”
ពាក្យប្រៀប។
“”
ពាក្យប្រាប់សេចក្ដីឧបមា (ឧបមាវាចកៈ)។
“”
បទប្រៀប; ពាក្យឧបមា។
“”
ឧបមាននិងឧបមេយ្យ។
“”
(ពាក្យ ឧបមា និង ឧបមាន ទាំងពីរនេះជាវេវចនៈប្រើជាជំនួសគ្នាបាន ប៉ុន្តែ ឧបមាន ច្រើនប្រើក្នុងកាព្យ, ទាំងពាក្យ ឧបមាឧបមេយ្យ និង ឧបមានុបមេយ្យ ក៏ជាវេវចនៈនឹងគ្នាដែរ)។