វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបមេយ្យ
គុ. [អ៊ុ-ប៉ៈ-ម៉ៃ]
ដែលគួរឬអាចប្រៀបធៀបគ្នាបាន, ដែលជាគូគ្នានឹងឧបមា :
ដែលគួរឬអាចប្រៀបធៀបគ្នាបាន, ដែលជាគូគ្នានឹងឧបមា :
ដែលគួរឬអាចប្រៀបធៀបគ្នាបាន, ដែលជាគូគ្នានឹងឧបមា :
“សេចក្ដីឧបមេយ្យ។”
សេចក្ដីដែលគួរប្រៀបធៀបគ្នាបាន, សេចក្ដីជាគូគ្នានឹងឧបមា :
“អ្នកត្បាញសំពត់ចេះតែជឿនការទៅមុខ, យ៉ាងណាមិញ; អាយុរបស់សព្វសត្វចេះតែលឿនទៅមុខ ក៏យ៉ាងនោះដែរ (សេចក្ដីក្នុងសង្កាត់ដើមជា ឧបមា, សង្កាត់ចុងជា ឧបមេយ្យ)។”
ពាក្យឧបមេយ្យ។
“”
ពាក្យសម្រាប់បំភ្លឺសេចក្ដីឧបមេយ្យ ឬប្រាប់សេចក្ដីឧបមេយ្យ; ប្រើពាក្យថា "ក៏យ៉ាងនោះឯង, ក៏យ៉ាងនោះដែរ, ក៏ដូច្នោះឯង, ក៏ដូច្នោះដែរ" (ព.វ.)។
“”
(ម.ព. ឧបមេយ្យជ្ជោតកៈ)។
“”
(ម.ព. ឧបមេយ្យជ្ជោតកៈ)។
“”
(ប្រើក្លាយជា ឧបមៃយ ក៏មាន)។