វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបលក្ខិត—
(ម.ព. ឧបលក្ខិត) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. ឧបលក្ខិត) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
(ម.ព. ឧបលក្ខិត) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។
“”
(ម.ព. ឧបលក្ខិតហេតុ)។
“”
កាលឬសម័យ, វេលា ដែលបានកំណត់ទៀងទាត់ហើយ ឬដែលបានសន្មតគត់ដាស្រេចហើយ :
“បុណ្យវិសាខបូជានៅថ្ងៃ ១៥ កើត ខែពិសាខរៀងរាល់ឆ្នាំ ឈ្មោះថាជាឧបលក្ខិតកាល ឬ ឧបលក្ខិតសម័យ។”
(ម.ព. ឧបលក្ខិតកាល)។
“”
ហេតុ, ការណ៍, ដំណើរ, រឿងដែលបានកំណត់ស្រេចហើយ។
“”
ឧបាយកលដែលបានកំណត់ទុករួចស្រេចហើយ (ច្រើនសំដៅសេចក្ដីថា "ឧបាយកលក្រឡិចក្រលៀត" :
“ប្រើឧបាយកលឧបលក្ខិតយ៉ាងល្អិត ទាល់តែកើតការដូចបំណង)។”