ឧបវាទ

ការពោលតិះដៀល, ការពោលទោស; ពាក្យតិះដៀល, ពាក្យពោលទោស :

ដែលតិះដៀល :

ហេតុនៃឧបវាទ។

ទោសដែលកើតព្រោះឧបវាទ។

(ព.ពុ.) អន្តរាយដែលកើតមានព្រោះការពោលតិះដៀលព្រះអរហន្ត។

ភ័យដែលកើតអំពីឧបវាទ; ការខ្លាចឧបវាទ។