ឧបាសក

អ្នកអង្គុយជិតឱ្យប្រើប្រាស់, អ្នកបម្រើ, អ្នកប្រដិតប្រជីបម្រើបម្រាស់, សិស្សសាសនា។

(ព.ពុ.) អ្នកដល់ព្រះរត្នត្រ័យជាទីពឹងឬជាទីរឭក គឺគ្រហស្ថដែលចូលកាន់ពុទ្ធសាសនាស៊ប់ ហើយកាន់សីលធម៌ខ្ជាប់ខ្ជួនតាមច្បាប់សម្រាប់ពុទ្ធសាសនិកជនជាគ្រហស្ថ (ខ្មែរហៅកាត់ខ្លីថា បាសក សំដៅសេចក្ដីថា "គ្រហស្ថ"។

ឧបាសកធំដែលចូលទៅជិតព្រះរតនត្រៃ ហើយបានបម្រើព្រះរតនត្រៃយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន :

(ម.ព. មហាឧបាសក)។

គុណធម៌សម្រាប់ឧបាសកឬរបស់ឧបាសក។ សព្វថ្ងៃច្រើនអានក្លាយជា អ៊ុ-បា-សក់-គុន។

ប្រតិបត្តិរបស់ឧបាសក។

(ម.ព. ឧបាសកប្បដិបត្តិ)។

ភាពជាឧបាសក។ សព្វថ្ងៃច្រើនអានក្លាយជា អ៊ុ-បា-សក់-ភាប។

ការបរិបូណ៌ដោយឧបាសកគុណ។ សព្វថ្ងៃច្រើនអានក្លាយជា អ៊ុ-បា-សក់-ស័ម-ប័ត។

(ម.ព. ឧបាសកសម្បត្តិ) សព្វថ្ងៃច្រើនអានក្លាយជា អ៊ុ-បា-សក់-ស័ម-ប៉ៈ-ទា។

សីលសម្រាប់ឧបាសក គឺនិច្ចសីល, ឧបោសថសីលឬអតិរេកសីល (សីល ៥, សីល ៨ឬ សីល ១០) :