វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧបោសថិកៈ
គុ. [អ៊ុ-បោ-សៈ-ថិ-កៈ]
(ម.ព. ឧបោសថិក)។
(ម.ព. ឧបោសថិក)។
(ម.ព. ឧបោសថិក)។
“”
ជនអ្នកកាន់ឧបោសថសីល។
“”
ទានដែលគេឱ្យក្នុងថ្ងៃសីល។
“”
ភត្តដែលទាយកប្រគេនដល់បព្វជិតក្នុងថ្ងៃសីល។
“”
លាភដែលបព្វជិតត្រូវបានក្នុងថ្ងៃសីល (តាមកតិការបស់សង្ឃជាដើម)។
“”