វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧប្បត្តិហេតុ
ន. [អ៊ុប-បុ័ត-តិ-ហែត]
(ម.ព. ឧប្បត្តិការណ៍)។
(ម.ព. ឧប្បត្តិការណ៍)។
(ម.ព. ឧប្បត្តិការណ៍)។
“”
ពាក្យដែលបណ្ដាលកើតឡើង។
“”
ស្រុកកំណើត, ជាតិភូមិ (ហៅ ឧប្បត្តិដ្ឋាន ឬ ឧប្បត្តិភូមិ ក៏បាន)។
“”
(ម.ព. ឧប្បត្តិកេតនៈ)។
“”
ភាវៈនៃឧប្បត្តិ។
“”