វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧប្បាទធម៌
ន. [អ៊ុប-ប៉ា-ទៈ-ធ័រ]
បាតុភូតឬហេតុដែលកើតមានឡើងយ៉ាងប្រាកដជាក់ស្តែងដោយឯងៗ ដោយធម្មជាតិ មានអាការៈប្លែកពីធម្មតា។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
បាតុភូតឬហេតុដែលកើតមានឡើងយ៉ាងប្រាកដជាក់ស្តែងដោយឯងៗ ដោយធម្មជាតិ មានអាការៈប្លែកពីធម្មតា។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ម.ព. បាតុភូត ផង)។
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់