វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧមា
ន. [អ៊ុ-ម៉ា]
សេចក្ដីស្ងប់, សេចក្ដីរាបទាប; សុខសាន្ត, សុខសម្រាន្ត; លម្អ; កិត្តិយស; ពន្លឺ។
សេចក្ដីស្ងប់, សេចក្ដីរាបទាប; សុខសាន្ត, សុខសម្រាន្ត; លម្អ; កិត្តិយស; ពន្លឺ។
សេចក្ដីស្ងប់, សេចក្ដីរាបទាប; សុខសាន្ត, សុខសម្រាន្ត; លម្អ; កិត្តិយស; ពន្លឺ។
“”
កប្បាស; កន្ទ្រាំងបាយ ស។
“”
នាមជាយានៃព្រះឥសូរ :
“ព្រះនាងឧមាភគវតីកល្យាណី ស្រីវរលក្សណ៍ (ព.បុ.)។”
ថ្មដែលឆ្លាក់ជារូបនិមិត្តនៃនាងឧមា (ខ្មែរក្នុងបុរាណសម័យច្រើនហៅថ្មនោះថា បំពង់ខ្ចី ជាគូគ្នានឹងថ្ម សិវលិង្គ ដែលហៅថា អង្គ។
“”
(ម.ព. ឧមានិមិត្ត)។
“”
(ម.ព. សិវលិង្គ ក្នុង សិវៈ និង អង្គ{¥¥}២{££})។