វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧម្មង្គ
ន. [អ៊ុម-ម៉ង] ឬ [អ៊ុម-ម៉ុង]
រូងដែលជីកលុងក្នុងដីឬក្នុងភ្នំជាផ្លូវដើរបាន :
រូងដែលជីកលុងក្នុងដីឬក្នុងភ្នំជាផ្លូវដើរបាន :
រូងដែលជីកលុងក្នុងដីឬក្នុងភ្នំជាផ្លូវដើរបាន :
“ជីកឧម្មង្គ, ដើរក្នុងឧម្មង្គ, ឧម្មង្គផ្លូវអយស្ម័យយាន (ព.សា.) ច្រើនហៅ អុងមុង្គ)។ (ព.កា.) បញ្ជាក់ឱ្យអានថា អ៊ុមម៉ង់ (បទពំនោល) រីផ្លូវអយស្ម័យយាន ខ្លះតែងតែមាន ឧម្មង្គក្នុងភ្នំដែលទើស។ ព្រោះចៀសមិនផុតត្រូវជ្រើស យល់ថាអាចរើស យកត្រង់តួភ្នំនេះចុះ។ គេគាស់រំលើងថ្មនុះ គេចោះទម្លុះ ឱ្យកើតជាផ្លូវឧម្មង្គ។ អយស្ម័យយានបើកត្រង់ ចូលតាមឧម្មង្គ ចេញផុតពីភ្នំទៅស្រួល។”
ចោរដែលជីកដីជារូងក្រោមជើងជញ្ជាំងផ្ទះរាប ទម្លុះចូលលួចយកទ្រព្យរបស់ក្នុងផ្ទះ។
“”