វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧយ្យាន
ន. [អ៊ុយ-យាន]
ឧទ្យាន។ ខ្មែរប្រើជាឧទ្យាន តាមលំអានពាក្យស្រួលហៅ សេចក្ដីក៏សំដៅថា ឧយ្យាន នោះដដែល :
ឧទ្យាន។ ខ្មែរប្រើជាឧទ្យាន តាមលំអានពាក្យស្រួលហៅ សេចក្ដីក៏សំដៅថា ឧយ្យាន នោះដដែល :
ឧទ្យាន។ ខ្មែរប្រើជាឧទ្យាន តាមលំអានពាក្យស្រួលហៅ សេចក្ដីក៏សំដៅថា ឧយ្យាន នោះដដែល :
“(ព.កា.) បញ្ជាក់អត្ថន័យថា បាលីថាឧយ្យាន មានសេចក្ដីថាគេដើរ ងើយមើលឈើបណ្ដើរ តាមដំណើរគេចូលទៅ។”
អ្នករក្សា ឬ អ្នកថែឧទ្យាន។
“”
(ម.ព. ឧយ្យានបាល)។
“”
(ម.ព. ឧយ្យានបាល)។
“”
(បើស្ត្រីជាឧយ្យានបាលីឬឧយ្យានបាលកា។ ម.ព. ឱទ្យាន)។