វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧសា
ន. [អ៊ុ-សា]
ពន្លឺបំព្រាងជិតព្រឹក, វេលាភ្លឺស្រាង, ពេលបំព្រាង, ពេលក្រហមឯកើត (ហៅ ឧសាកាល, ឧសាសម័យ ឬ ឧសាប្រភាត ក៏បាន)។ សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ, ដូចជា :
ពន្លឺបំព្រាងជិតព្រឹក, វេលាភ្លឺស្រាង, ពេលបំព្រាង, ពេលក្រហមឯកើត (ហៅ ឧសាកាល, ឧសាសម័យ ឬ ឧសាប្រភាត ក៏បាន)។ សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ, ដូចជា :
ពន្លឺបំព្រាងជិតព្រឹក, វេលាភ្លឺស្រាង, ពេលបំព្រាង, ពេលក្រហមឯកើត (ហៅ ឧសាកាល, ឧសាសម័យ ឬ ឧសាប្រភាត ក៏បាន)។ សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ, ដូចជា :
“នៅពេលឧសា ដែលព្រះសុរិយា បញ្ចេញរង្សី អស់ទាំងជនផង ទោះប្រុសទោះស្រី ទោះទាំងបក្សី ក៏ភ្ញាក់ពីដេក។ ធ្លាប់ធ្វើការអ្វី ជាប្រក្រតី តាមដោយចិត្តត្រេក ទោះការនោះធ្ងន់ ពេកពន់ស្កះស្អេក ធម្មតាវែកញែក ឱ្យខានពុំបាន។”
(វេវ. បុព្វណ្ហកាល, បុព្វណ្ហសម័យ, អរុណោទ័យ)។