វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឧសុម
ន. [អ៊ុ-សុ-ម៉ៈ]
ចំហាយ, ចំហាយក្ដៅ, ចំហាយភ្លើង, កម្សួល, អៃ។
ចំហាយ, ចំហាយក្ដៅ, ចំហាយភ្លើង, កម្សួល, អៃ។
ចំហាយ, ចំហាយក្ដៅ, ចំហាយភ្លើង, កម្សួល, អៃ។
“”
បន្ទប់ដែលមានជើងក្រានដុតភ្លើងបង្ហប់ឱ្យមានចំហាយក្ដៅ (សម្រាប់ការពាររងាជាដើម)។
“”
កម្លាំងឧស្ម័ន។
“”
ផ្ទះដែលមានចំហាយភ្លើងក្ដៅសព្វ (ដូចយ៉ាងរោងភ្លើង, រោងចក្រជាដើម)។
“”
រថដែលលឿនដោយកម្លាំងឧស្ម័ន (ពាក្យសន្មតប្រើតាមសម័យនិយម) :
“(ព.កា.) ឧស្ម័នសំខាន់ខាងចំហាយ ឱ្យចេញផ្សព្វផ្សាយគាំពារធាតុ ទោះមនុស្សទោះសត្វកាលបើឃ្លាតឧស្ម័នហើយប្រាសចាកជីវិត។ ព្រះពុទ្ធទ្រង់ត្រាស់ពន្យល់ថា កាលណាឧស្ម័នអស់សូន្យពិត អាយុវិញ្ញាណក៏គ្មានឫទ្ធិ៍ ជីវិតក៏សូន្យកាយស្តូកស្ដឹង។ គេបោះបង់ខុសពីកាលមុន ទោះបីមានគុណគួរគេដឹង ជារូបដេកស្តូកឥតការប្រឹង ស្តូកស្តឹងដូចកល់អង្កត់ឧស។”
(ម.ព. ឧសុមមន្ទីរ)។
“”