វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ឧឡារ

គុ. [អ៊ុ-ឡា-រ៉ៈ] ឬ [អ៊ុ-ឡា]

ខ្ពស់, ខ្ពង់ខ្ពស់; ថ្លៃ, មានតម្លៃ; ថ្លៃថ្លា; ថ្កើង, ថ្កើងថ្កាន, ថ្កុំថ្កើង; រុងរឿង; ឧត្តម, ប្រសើរ; អធិកអធម; លើសលន់; បរិបូណ៌, ច្រើន។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១៤ ន័យ
១

ខ្ពស់, ខ្ពង់ខ្ពស់; ថ្លៃ, មានតម្លៃ; ថ្លៃថ្លា; ថ្កើង, ថ្កើងថ្កាន, ថ្កុំថ្កើង; រុងរឿង; ឧត្តម, ប្រសើរ; អធិកអធម; លើសលន់; បរិបូណ៌, ច្រើន។

ឧទាហរណ៍

“”

២

សត្វឧត្តម (មនុស្សខ្ពង់ខ្ពស់)។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

(ព.ពុ.) ពោធិសត្វ។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

អំពើឬកិច្ចការខ្ពង់ខ្ពស់។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

អ្នកដែលមានឫកខ្ពស់ឬមានឫកថ្លៃ។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

(ម.ព. ឧឡារចរិត)។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

ការបូជាដ៏លើសលន់។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

ពលីការដ៏លើសលុប។

ឧទាហរណ៍

“”

៩

របស់មានតម្លៃ។

ឧទាហរណ៍

“”

១០

ភាពខ្ពស់, ភាពឧត្តម។

ឧទាហរណ៍

“”

១១

ប្រាជ្ញាខ្ពស់, ប្រាជ្ញាឆើត។

ឧទាហរណ៍

“”

១២

(ម.ព. ឧឡារមេធី)។

ឧទាហរណ៍

“”

១៣

អ្នកមានប្រាជ្ញាខ្ពស់។

ឧទាហរណ៍

“”

១៤

(ម.ព. ឧឡារភណ្ឌ)។

ឧទាហរណ៍

“”

ចំណាំការប្រើប្រាស់

(ម.ព. ឱឡារិក)។

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់