វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឪពុក
ន. [អូវ-ពុក]
បិតា។
បិតា។
បិតា។
“”
ឪពុករបស់ប្ដីឬរបស់ប្រពន្ធ។
“”
បុរសអ្នកចិញ្ចឹមរក្សាដោយប្ដេជ្ញាឬសន្មតថាជាឪពុក។
“”
ប្ដីក្រោយរបស់ម្ដាយ។
“”
អ្នកដែលគេសុំធ្វើជាឪពុកដោយសេចក្ដីស្រឡាញ់រាប់អានតាមគន្លងធម៌។
“”
បងប្រុសរបស់ឪពុកឬរបស់ម្ដាយ។
“”
ប្អូនប្រុសរបស់ឪពុកឬម្ដាយ (ច្រើនហៅត្រឹមតែ មា ឬ ពូ)។
“”
(ឪពុក ប្រើជា អាពុក ក៏បាន; ឥណ្ឌាថា អាវុកៈ។ ម.ព. អាពុក ផង។ ប្រើជាឧត្តរលោបទុកត្រឹមតែ ឪ ក៏បាន; ប្រើជាអាទិលោបទុកត្រឹមតែ ពុក ក៏បាន ប្រើជាពាក្យទំយើ)។