វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឫទ្ធិ
ន. [រឹត]
សេចក្ដីសម្រេច, ដំណើរកើតការ; អំណាច; សេចក្ដីអស្ចារ្យ, សម្បើម; សេចក្ដីក្លៀវក្លា, រុងរឿង; សេចក្ដីចម្រើន, លូតលាស់, ដុះដាល; សេចក្ដីរឹងប៉ឹង, មាំមួន :
សេចក្ដីសម្រេច, ដំណើរកើតការ; អំណាច; សេចក្ដីអស្ចារ្យ, សម្បើម; សេចក្ដីក្លៀវក្លា, រុងរឿង; សេចក្ដីចម្រើន, លូតលាស់, ដុះដាល; សេចក្ដីរឹងប៉ឹង, មាំមួន :
សេចក្ដីសម្រេច, ដំណើរកើតការ; អំណាច; សេចក្ដីអស្ចារ្យ, សម្បើម; សេចក្ដីក្លៀវក្លា, រុងរឿង; សេចក្ដីចម្រើន, លូតលាស់, ដុះដាល; សេចក្ដីរឹងប៉ឹង, មាំមួន :
“មានឫទ្ធិ, ប្រឡងឫទ្ធិ ប្រើឫទ្ធិអំណាច។”
ឫទ្ធិរបស់បុណ្យ។
“”
ឫទ្ធិដ៏ក្រៃលែង។
“”
កម្លាំងរបស់ឫទ្ធិ។
“”
ដែលមានឫទ្ធិ ឬអ្នកមានឫទ្ធិ។
“”
ចម្បាំងមានឫទ្ធិ, ចម្បាំងយ៉ាងសម្បើម។
“”
ដែលសម្បើម, រឹងប៉ឹង ដោយឫទ្ធិ ឬអ្នកមានឫទ្ធិខ្លាំងពូកែ។
“”
ការបានឫទ្ធិ, ការសម្រេចឫទ្ធិ។
“”