វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឬ
ស្រៈសំស្ក្រឹតនេះ ជាទីឃៈ ជាមុទ្ធជៈ មានប្រើបន្តិចបន្តួច។
ស្រៈសំស្ក្រឹតនេះ ជាទីឃៈ ជាមុទ្ធជៈ មានប្រើបន្តិចបន្តួច។
ស្រៈសំស្ក្រឹតនេះ ជាទីឃៈ ជាមុទ្ធជៈ មានប្រើបន្តិចបន្តួច។
“”
ពាក្យសម្រាប់និយាយដោយសេចក្ដីសង្ស័យ, មិនប្រាកដ, មិនដាច់ស្រេច, មិនអស់មិនហើយ :
“មិនមែនឬ?, មានដែរឬ?; មាសឬប្រាក់?។”
ដែរ ...ហ្ន៎?, ទេដឹងហ្ន៎? :
“ប្រហែលជាមិនកើតទេឬហ្ន៎?។”
ពុំនោះក៏ :
“ថ្ងៃនេះ ឬស្អែក ឬក៏ខានស្អែក។”
ពុំនោះថា :
“ថាឃើញ ឬឮ ឬថាមិនឃើញមិនឮទេ?។”
ដែរទេ? :
“បានឬទេ?។”
(ម.ព. ឬអ្វី?)។
“”
ឬដូចម្ដេច?, ឬម្ដេច? :
“មិនទៅទេឬអ្វី?, ទៅឬអី?។ល។”
(ម.ព. ពុំនោះ)។