វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឭ
ស្រៈសំស្ក្រឹតនេះ ជារស្សៈ ជាទន្តជៈមានសំឡេងកើតត្រង់ប្រទល់ធ្មេញ (ដូច ល ដែរ), សម្រាប់ភាសាខ្មែរ ប្រើចំពោះតែពាក្យពីរម៉ាត់គឺ រឭក, រំឭក ដែលប្រើជាជំនួស រលឹក ឬ រំលឹក បានតាមពេញចិត្តប្រើ។
ស្រៈសំស្ក្រឹតនេះ ជារស្សៈ ជាទន្តជៈមានសំឡេងកើតត្រង់ប្រទល់ធ្មេញ (ដូច ល ដែរ), សម្រាប់ភាសាខ្មែរ ប្រើចំពោះតែពាក្យពីរម៉ាត់គឺ រឭក, រំឭក ដែលប្រើជាជំនួស រលឹក ឬ រំលឹក បានតាមពេញចិត្តប្រើ។
ស្រៈសំស្ក្រឹតនេះ ជារស្សៈ ជាទន្តជៈមានសំឡេងកើតត្រង់ប្រទល់ធ្មេញ (ដូច ល ដែរ), សម្រាប់ភាសាខ្មែរ ប្រើចំពោះតែពាក្យពីរម៉ាត់គឺ រឭក, រំឭក ដែលប្រើជាជំនួស រលឹក ឬ រំលឹក បានតាមពេញចិត្តប្រើ។
“”