វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឮជា
គុ.កិ., គុ. [លឺ-ជា]
(ព.បុ.) ដែលល្បីល្បាញ; ជាញជ័យ, អង់អាច, ហៅហាន។ ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ, ដូចជា :
(ព.បុ.) ដែលល្បីល្បាញ; ជាញជ័យ, អង់អាច, ហៅហាន។ ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ, ដូចជា :
(ព.បុ.) ដែលល្បីល្បាញ; ជាញជ័យ, អង់អាច, ហៅហាន។ ច្រើនប្រើតែក្នុងកាព្យ, ដូចជា :
“(ព.កា.) សេនាអង់អាច មានឫទ្ធិអំណាច អាចហានឮជា អស់ពួកសត្រូវ ទួទាំងទិសា សឹងខ្លាចចេស្តា តេជះជាញជ័យ។”
(សរសេរជា លឺជា ក៏បាន)។