វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឯកភាព
ន., គុ., កិ. [អែ-កៈ-ភាប]
ភាពមួយ, ភាពត្រូវគ្នា; ដែលមានបែបបទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់, សម្លៀកបំពាក់, ឫកពា ត្រូវគ្នា :
ភាពមួយ, ភាពត្រូវគ្នា; ដែលមានបែបបទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់, សម្លៀកបំពាក់, ឫកពា ត្រូវគ្នា :
ភាពមួយ, ភាពត្រូវគ្នា; ដែលមានបែបបទ, សណ្ដាប់ធ្នាប់, សម្លៀកបំពាក់, ឫកពា ត្រូវគ្នា :
“ប្រទេសឯកភាព, មានឯកភាពក្នុងក្រុម, ពួកគេឯកភាពគ្នា។”