វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឯកវចនៈ
ន. [អែ-កៈ-វៈ-ចៈ-ណៈ]
(ព.វ.) ពាក្យប្រាប់ចំនួនតែមួយឬតែម្នាក់, ដូចជា តុមួយ, កៅអីមួយ, ក្មេងម្នាក់ ជាដើម។
(ព.វ.) ពាក្យប្រាប់ចំនួនតែមួយឬតែម្នាក់, ដូចជា តុមួយ, កៅអីមួយ, ក្មេងម្នាក់ ជាដើម។
(ព.វ.) ពាក្យប្រាប់ចំនួនតែមួយឬតែម្នាក់, ដូចជា តុមួយ, កៅអីមួយ, ក្មេងម្នាក់ ជាដើម។
“”
(ព.ផ្ទ. ទ្វិវចនៈ, ពហុវចនៈ)។