វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឯកវាសភាព
[អែ-កៈ-វា-សៈ-ភាប]
ភាពដែលចេញចាកទៅសំងំនៅតែម្នាក់ឯង ការដាក់ឱ្យនៅទីឆ្ងាយ។
ភាពដែលចេញចាកទៅសំងំនៅតែម្នាក់ឯង ការដាក់ឱ្យនៅទីឆ្ងាយ។
ភាពដែលចេញចាកទៅសំងំនៅតែម្នាក់ឯង ការដាក់ឱ្យនៅទីឆ្ងាយ។
“”
ការដាក់មនុស្សទោសឱ្យនៅដាច់ពីគ្នា។
“”
(ម.ព. សន្ទ្រាព)។