វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឯកវាសី
គុ. [អែ-កៈ-វា-សី]
ដែលបង្ខាំងក្នុងទីចង្អៀត ដែលបញ្ជ្រកក្នុងទីចង្អៀត ដែលមិនសេពគប់អ្នកណាសោះ ដែលសំងំក្នុងវិវេកដ្ឋាន។
ដែលបង្ខាំងក្នុងទីចង្អៀត ដែលបញ្ជ្រកក្នុងទីចង្អៀត ដែលមិនសេពគប់អ្នកណាសោះ ដែលសំងំក្នុងវិវេកដ្ឋាន។
ដែលបង្ខាំងក្នុងទីចង្អៀត ដែលបញ្ជ្រកក្នុងទីចង្អៀត ដែលមិនសេពគប់អ្នកណាសោះ ដែលសំងំក្នុងវិវេកដ្ឋាន។
“”
អ្នកដែលធ្វើឯកវាសភាព មនុស្សចេញចាកពួកទៅនៅក្នុងទីស្ងាត់មានយោគី តាបស ជាដើម។
“”