វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឯកសព្ទ
ន. [អែ-កៈ-ស័ប]
សូរឮតែមួយដដែលៗ ដូចយ៉ាងសូរសំឡេងចង្រិតនិងរៃជាដើម :
សូរឮតែមួយដដែលៗ ដូចយ៉ាងសូរសំឡេងចង្រិតនិងរៃជាដើម :
សូរឮតែមួយដដែលៗ ដូចយ៉ាងសូរសំឡេងចង្រិតនិងរៃជាដើម :
“(ព.កា.) ប្រាប់អំពីការផ្សំ ឯកសព្ទ ជាមួយនឹងសព្ទដទៃបានតាមគួរដល់ការប្រកប រីសព្ទជាឯក ផ្សំបានអនេក នឹងសព្ទដទៃ ស្រេចនឹងអ្នកប្រើ គេចេះប្រើលៃ ឱ្យតែប្រពៃ កុំឱ្យមានឆ្គង។”