ឯតទគ្គៈ—

(ម.ព. ឯតទគ្គៈ) បើរៀងភ្ជាប់ពីខាងដើមសព្ទដទៃ។

ទីជាឯតទគ្គៈ។

បុគ្គលជាឯតទគ្គៈ។

បុរសជាឯតទគ្គៈ។

ភាពជាឯតទគ្គៈ។