វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឱកាស
ន. [អោ-កាស]
ហេតុ, ការណ៍; ស្ថាន, ទី, ទីទំនេរ, ចន្លោះ; វេលា, វេលាទំនេរ, ពេលស្រួល; ផ្លូវ, ទំនង; សិទ្ធិជោគ; ការនិយម, ការអនុលោម; សេចក្ដីអនុញ្ញាតឱ្យ; ការយល់ព្រមតាម :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៨ ន័យនិយមន័យ
១
ហេតុ, ការណ៍; ស្ថាន, ទី, ទីទំនេរ, ចន្លោះ; វេលា, វេលាទំនេរ, ពេលស្រួល; ផ្លូវ, ទំនង; សិទ្ធិជោគ; ការនិយម, ការអនុលោម; សេចក្ដីអនុញ្ញាតឱ្យ; ការយល់ព្រមតាម :
ឧទាហរណ៍
“ឱកាសល្អ ពេលល្អ, ទំនងស្រួល (ព.កា. ប្រើជា អវកាស ក៏បាន។ (ព.កា.) យើងទៅរកគេកុំចូលផ្ដាស ត្រូវសុំឱកាសគេជាមុន កុំស្រាប់តែចូលឱ្យហួសស៊ុន គេពុំដឹងមុនកុំអាលចូល។ នេះគឺជាសុជីវធម៌ បវរដែលលោកតែងអនុកូល ឬអាចហៅថាច្បាប់ចេញចូល ដូច្នេះទៅវិញក៏សឹងបាន។”
២
បើកផ្លូវ ឬទំនងឱ្យ, អនុញ្ញាតឱ្យ; បើកកន្លែងឱ្យ, ឱ្យវេលា។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
មានពេលទំនេរ, មានទីចន្លោះ។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
ឱកាសស្រួល។
ឧទាហរណ៍
“”
៥
ឱកាសល្អ។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
សូមពេល។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
ការឱ្យឱកាស, ការបើកឱកាសឱ្យ។
ឧទាហរណ៍
“”
៨
ការឃាត់ឬបិទឱកាស។
ឧទាហរណ៍
“”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់