វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឱឃ
[អោ-ឃៈ]
អន្លង់; ជំនន់; ទឹកដែលឡើងលិចជ្រៅ; កម្លាំងខ្សែទឹក; ទឹកដែលហូរសំយុងចុះខ្លាំង។
អន្លង់; ជំនន់; ទឹកដែលឡើងលិចជ្រៅ; កម្លាំងខ្សែទឹក; ទឹកដែលហូរសំយុងចុះខ្លាំង។
អន្លង់; ជំនន់; ទឹកដែលឡើងលិចជ្រៅ; កម្លាំងខ្សែទឹក; ទឹកដែលហូរសំយុងចុះខ្លាំង។
“”
(ព.ប្រ.) កិលេសដែលពន្លង់សត្វ, មាន ៤យ៉ាងគឺ ១កាមោឃៈ អន្លង់កាម; ២ភវោឃៈ អន្លង់ភព; ៣ទិដ្ឋោឃៈ អន្លង់ទិដ្ឋិ; ៤អវិជ្ជោឃៈ អន្លង់អវិជ្ជា (ព.ពុ.)។
“”
(ព.ប្រ.) ធ្លាក់ក្នុងសេចក្ដីវិនាសធំ។
“”
ការអន្ទោលកើតស្លាប់នៅក្នុងអន្លង់ទាំងបួន (ព.ពុ.)។
“”
(ម.ព. ឱឃសង្សារ)។
“”
(ព.ប្រ.) អាងមានទីជ្រកទីស្នាក់ពឹងពាក់ពំនាក់លើអ្នកធំ (ដូចជាត្រីអាងអន្លង់ទឹកជ្រៅ)។
“”