វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឱជ
ន. [អោ-ជៈ]
អ្វីៗដែលបង្កើតកម្លាំង, គ្រឿងបង្កើតកម្លាំង, ជំនួយកម្លាំង គឺរសដែលនាំឱ្យមានកម្លាំង, រសឆ្ងាញ់; ជីជាតិ; កម្លាំងកាយ ឬទឹកកម្លាំងក្នុងខ្លួន :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៧ ន័យនិយមន័យ
១
អ្វីៗដែលបង្កើតកម្លាំង, គ្រឿងបង្កើតកម្លាំង, ជំនួយកម្លាំង គឺរសដែលនាំឱ្យមានកម្លាំង, រសឆ្ងាញ់; ជីជាតិ; កម្លាំងកាយ ឬទឹកកម្លាំងក្នុងខ្លួន :
ឧទាហរណ៍
“ឱជដី គឺរសជាតិដី។”
២
(ម.ព. បឋវោជៈ)។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ឱជៈឬឱជារសដី; ជីជាតិដី។
ឧទាហរណ៍
“”
៤
មានរសឆ្ងាញ់ :
ឧទាហរណ៍
“ម្ហូបមានឱជារស។”
៥
(ម.ព. ឱជវ័ន្ត)។
ឧទាហរណ៍
“”
៦
(ម.ព. ឱជវ័ន្ត)។
ឧទាហរណ៍
“”
៧
អ្នកមានឱជា; អ្នកមានកម្លាំងកាយ។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(ឥត្ថីឬស្ត្រីជា ឱជវន្តីឬឱជវតី)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់