វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កាច់
ធ្វើឱ្យបាក់ :
ធ្វើឱ្យបាក់ :
ធ្វើឱ្យបាក់ :
“កាច់ឧស, រឹងណាស់កាច់មិនបាក់ទេ។”
ធ្វើឱ្យបរាជ័យ ឬលែងមានដំណើរទៅមុខ ធ្វើឱ្យថយកម្លាំង ធ្វើឱ្យបាក់បបខ្លបខ្លាច ធ្វើឱ្យលែងងើបមុខរួច :
“(ព.កា.) ទានគឺជាទ្រព្យជាប់តាមសន្តាន ជាមិត្តរួមប្រាណឆ្លងភពងងឹត ទានកាច់បំបាក់មោហៈក្នុងចិត្ត បានត្រាស់ដឹងពិតដ្បិតទានបារមី។”
ធ្វើឱ្យស្លាប់ :
“អ្នកតាកាច់, ខ្មោចកាច់។”
ធ្វើឱ្យមានប្រតិកម្មនៃការឡើងដោយមេដំបែ :
“ដំបែកាច់បាយទៅជាស្រា។”
ដកឬហូតយកសន្លឹកបៀខ្លះចេញពីហ៊ូ ក្រោយពេលសាប់រួច។
“”
(ព.ប្រ.) ប្រឆាំងគ្នា, ជំទាស់គ្នា ដោយប្រើពាក្យសម្ដី គំនិតជាដើម :
“និយាយកាច់គ្នា។”