វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កុសល
កម្មដែលកម្ចាត់បង់នូវអំពើអាក្រក់ (បុណ្យ)។
កម្មដែលកម្ចាត់បង់នូវអំពើអាក្រក់ (បុណ្យ)។
កម្មដែលកម្ចាត់បង់នូវអំពើអាក្រក់ (បុណ្យ)។
“”
ដែលល្អប្រពៃ, ដែលជាបុណ្យ :
“ចិត្តកុសល។”
ដែលប៉ិនប្រសប់, ឈ្លាសវាងវៃ :
“កុសលបណ្ឌិត។”
(ព.ផ្ទ. អកុសល)។