វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កែង
ប្រដាប់ជាងឈើសម្រាប់ផ្ទៀងឱ្យត្រឹមត្រង់ជ្រុង :
ប្រដាប់ជាងឈើសម្រាប់ផ្ទៀងឱ្យត្រឹមត្រង់ជ្រុង :
ប្រដាប់ជាងឈើសម្រាប់ផ្ទៀងឱ្យត្រឹមត្រង់ជ្រុង :
“ត្រូវដាក់កែងមើលសិន ក្រែងល្អៀង។”
ញោចដៃឬជើង :
“កែងដៃ, កែងជើង។”
ឈ្មោះសម្លម្ជូរគ្រឿងមួយប្រភេទដែលមានដាក់ម្ទេសក្រៀមនិងខ្ទិះដូង :
“កែងសាច់ជ្រូក, កែងត្រីសណ្ដាយ។”
ដែលមានរង្វាស់ ៩០ដឺក្រេ :
“ត្រីកោណកែង, មុំកែង។”