វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កោសល្យ
ន. [កោ-សល់]
ភាពនៃបុគ្គលអ្នកប៉ិនប្រសប់, ការឈ្លាសវៃ។ (ដូច កោសល្ល ដែរ)។
ភាពនៃបុគ្គលអ្នកប៉ិនប្រសប់, ការឈ្លាសវៃ។ (ដូច កោសល្ល ដែរ)។
ភាពនៃបុគ្គលអ្នកប៉ិនប្រសប់, ការឈ្លាសវៃ។ (ដូច កោសល្ល ដែរ)។
“”
ការប៉ិនប្រសប់ដោយដៃគឺ ការដេរកាត់ឬគូរវាសជាដើម។
“”