វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំបុត
ដែលដាច់ចុង :
ដែលដាច់ចុង :
ដែលដាច់ចុង :
“ដៃកំបុត, មនុស្សកំបុតដៃ។”
ដែលគំរោះគំរើយ ដែលនិយាយឥតក្បាលឥតកន្ទុយ :
“ពាក្យសម្ដីកំបុតកំបុយ។”
ដែលដាច់រប៉ាត់រប៉ាយ :
“[…] កណ្ដុរកំហូចវារចូលទៅកាត់ចុងកេសរនៃសីហៈកំបុតកំបុយអស់ […] (ស្រីហិតោបទេស)។”