វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
កំពូល
ចុងបំផុតខាងលើ :
ចុងបំផុតខាងលើ :
ចុងបំផុតខាងលើ :
“កំពូលភ្នំ, កំពូលចេតិយ។”
(គណិត.) ចំណុចប្រសព្វណាមួយនៃជ្រុងពីររបស់ពហុកោណឬរបស់ផ្ទៃខាងនៃវត្ថុរឹងដែលឈមទៅនឹងបាតតាមទិសដៅដែលបានឱ្យ :
“កំពូលអេលីប កំពូលប៉ារ៉ាបូល កំពូលត្រីកោណ។”
ម្ចាស់ផែនដី។
“”
(ម.ព. កំពូលនគរ)។
“”
ស្រីដែលឆ្នើមជាងគេ។
“”