វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ក្រាស
ន. [ក្រាស]
ប្រដាប់សម្រាប់សិតសក់ មានធ្មេញច្រើនដូចជាស្និត តែធំៗជាងស្និត :
ប្រដាប់សម្រាប់សិតសក់ មានធ្មេញច្រើនដូចជាស្និត តែធំៗជាងស្និត :
ប្រដាប់សម្រាប់សិតសក់ មានធ្មេញច្រើនដូចជាស្និត តែធំៗជាងស្និត :
“ក្រាសសិតសក់។”
ពន្លកស្លាបខ្ចីដែលទើបនឹងដុះរង្វើលៗ ខ្លីៗ នៃកូនសត្វបក្សី :
“កូនក្អែកទើបនឹងដុះក្រាស។”
ឈ្មោះអណ្ដើកសមុទ្រមួយប្រភេទ ស្នូកមានពណ៌ថ្លា ធ្វើជាក្រាសសិតសក់ឬជាប្រអប់ជាដើមក៏បាន :
“អណ្ដើកក្រាស។”
ចង្កាក់ :
“ត្រីឆ្អើរមួយក្រាស។”