វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គន
ន. [គន]
កន្លែងលើខ្នងដំរី ត្រង់ខាងក្រោយកូប ឬ រយាង។
កន្លែងលើខ្នងដំរី ត្រង់ខាងក្រោយកូប ឬ រយាង។
កន្លែងលើខ្នងដំរី ត្រង់ខាងក្រោយកូប ឬ រយាង។
“”
កំណាត់ឈើចងតគ្នាដោយខ្សែ, ដោយវល្លិសម្រាប់អូសបង្អើលត្រី ឱ្យផ្អើលដើម្បីនឹងឱ្យអ្នកកាន់អង្រុតរុត, ក្រុងត្រី។
“”
ដែលមកជួបប្រទះនៅពេលជាមួយគ្នា ហើយប្រទើសប្រទាក់គ្នា :
“ត្រីពពាក់ពពូនគនលើគ្នា។”