វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គប់
វាយ, សំពងដោយគប់ :
វាយ, សំពងដោយគប់ :
វាយ, សំពងដោយគប់ :
“គប់មួយដៃ, គប់មួយកែងដៃ។”
ចោល គ្រវែង ឬបោះវត្ថុអ្វីមួយតម្រង់ទៅរកគោលដៅដោយប្រើកម្លាំងដៃ :
“គប់ដុំដី, គប់គ្រាប់បែក។”
រាប់រកគ្នា, ចងសមាគមនឹងគ្នា :
“គប់មិត្រ, កុំសេពគប់មនុស្សអាក្រក់, កុំសមគប់នឹងមនុស្សពាល។”
សំណុំសំរាម, ចំបើងឬបាច់ឈើស្ងួត, ឈើពុកដែលចងសម្រាប់កាន់អុជឆួលឬបំភ្លឺ (ហៅ គប់ភ្លើង ក៏បាន)។
“”
អន្លូងឈើធំៗ មានសណ្ឋានបែបញញួរ។
“”