វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គេ
សព្វ. [គេ]
ប្រើជា បុ. ទី ១, ខាងភាសាដទៃខ្លះ ប្រើជា បុ. ទី ៣សម្រាប់និយាយចំពោះអ្នកដទៃដោយមិនចេញចំឈ្មោះអ្នកណាមួយឡើយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រើជា បុ. ទី ១, ខាងភាសាដទៃខ្លះ ប្រើជា បុ. ទី ៣សម្រាប់និយាយចំពោះអ្នកដទៃដោយមិនចេញចំឈ្មោះអ្នកណាមួយឡើយ :
ឧទាហរណ៍
“ខ្ញុំមិនហ៊ានរកគេទេ, កុំអាលទៅ ចាំគេមកជួបជុំសិន។”
២
ទាំងគេទាំងយើង។
ឧទាហរណ៍
“”
៣
ទាំងគេផង ទាំងខ្លួនឯងផង :
ឧទាហរណ៍
“ធ្វើយ៉ាងហ្នឹងមិនល្អទេ នាំឱ្យខូចកេរ្តិ៍ឈ្មោះគេឯងអស់ហើយ។”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើមិនមានដំណើរទាក់ទងមកខ្លួនឯងផងទេ កុំប្រើពាក្យថា គេឯង ត្រូវនិយាយត្រឹមតែ គេ ប៉ុណ្ណោះ និង ឯងឬគ្នាឯង ប៉ុណ្ណោះ ទើបទុកជាត្រឹមត្រូវ)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់