វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
គែ
ន. [គែ]
អវយវៈរបស់សត្វស្លាប ដែលសម្រាប់ដាក់អាហារថ្មី នៅផ្ទាប់នឹងគល់ក សណ្ឋានជាថង់ :
អវយវៈរបស់សត្វស្លាប ដែលសម្រាប់ដាក់អាហារថ្មី នៅផ្ទាប់នឹងគល់ក សណ្ឋានជាថង់ :
អវយវៈរបស់សត្វស្លាប ដែលសម្រាប់ដាក់អាហារថ្មី នៅផ្ទាប់នឹងគល់ក សណ្ឋានជាថង់ :
“គែមាន់, គែលលក។”
អវយវៈរបស់មនុស្សប្រុស ដែលនៅផ្ទាប់គល់ចង្កា មានសណ្ឋានដូចជាពកទុលស្បែកចេញមក ប្រមាណប៉ុនផ្លែស្លា ទាបខ្លះ ខ្ពស់ខ្លះ :
“គែ កមនុស្ស។”