វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ចត
កិ. [ចត]
បញ្ឈប់យានជំនិះផ្សេងៗនៅទីកន្លែងណាមួយឬនៅចំណត ដែលអ្នកបើកបរអាចចុះចេញពីយានជំនិះរបស់ខ្លួនបាន :
បញ្ឈប់យានជំនិះផ្សេងៗនៅទីកន្លែងណាមួយឬនៅចំណត ដែលអ្នកបើកបរអាចចុះចេញពីយានជំនិះរបស់ខ្លួនបាន :
បញ្ឈប់យានជំនិះផ្សេងៗនៅទីកន្លែងណាមួយឬនៅចំណត ដែលអ្នកបើកបរអាចចុះចេញពីយានជំនិះរបស់ខ្លួនបាន :
“ចតទូក, ចតកប៉ាល់, ចតឡាន។”
ដាក់ថ្នាំបំពោករុំដោយសំពត់ត្រង់ដៃឬជើង ដែលបាក់ឬគ្រេច :
“ចតរបួស (និយាយដោយស្រុក)។”